Skip to content

საშობაო ეპისტოლე

January 8, 2014

6 იანვრის ღამეა, მალე 12 საათი შესრულდება, მთელი ოჯახი სასტუმრო ოთახში ვსხედვართ და შობის მოსვლას ველოდებით. მიყვარს ეს დღესასწაული. ვცდილობ პოზიტიური განწყობა შევიქმნა, კეთილგანწყობილი ვიყო ყველას მიმართ. პარალელურად ტელევიზორია ჩართული და პატრიარქის ეპისტოლეს კითხულობენ. რელიგიურობით ვერ დავიკვეხნი, მაგრამ ამ  ეპისტოლეს ვუსმენ ხოლმე, ჩემთვის თუ არა ირგვლივ მყოფი ადამიანებისთვის დიდი მნიშვნელობა აქვს და ინტერესს იწვევს.

როცა უამრავი ადამიანი თვალებში შემოგციცინებს, შენ თითოეულ სიტყვას ძალიან დიდ მნიშვნელობას ანიჭებს რა უნდა თქვა? მე ვერ დავიწყებ ეპისტოლეს წერას და შენიშვნების მიცემას, საამისოდ არც ცოდნა მეყოფა და არც გამოცდილება. მაგრამ ველოდი უფრო დადებითი ეპისტოლეს მოსმენას. იმის მაგივრად რომ ტელევიზორის ეკრანიდან სიყვარული და თანაგრძნობა მეგრძნო დაძაბულობა გადმომეცა, გაკვირვებული დამტოვა საშობაო ეპისტოლემ.

“შეიძლება ოჯახი იყოს ბედნიერი, სადაც სუროგატი დედის მიერ დაბადებული ბავშვი იზრდება? ეს პატარა ხომ თავიდანვე გაწირეს უსიყვარულობისათვის, მიუსაფრობისა და მარტოობისათვის. იგი კეთილდღეობაშიც რომ გაიზარდოს, მუცლადყოფნის პერიოდის ამ სიმძიმეს ვერაფერი შეცვლის და ეს, აუცილებლად, იჩენს თავს ზრდასრულ ასაკში.

პრობლემატურნი იქნებიან ის ბავშვებიც, რომლებიც ხელოვნური განაყოფიერებით დაიბადნენ და მათი სიცოცხლე მრავალი ემბრიონის განადგურების შედეგად განვითარდა.”

განსაკუთრებული ყურადღება ამ ამონარიდს მინდა მივაქციო, რადგან  ჩემთვის დამთრგუნველი იყო და დიდი აურზაუროც გამოიწვია საზოგადოებაში. ჩვენ ვცხოვრობთ საზოგადოებაში სადაც მეზობელი ბავშვთან მიდის და ეუბნება ნაშვილები ხარო, ვცხოვრობთ საზოგადოებაში სადაც თითოეული ადამიანი დანარჩენებზე პრივილეგიების მოპოვებას ცდილობს. ვინც ეს ეპისტოლე შეადგინა, თუ სიკეთეს და სიყვარულს ემსახურება, რატომ არ დაფიქრდა იმ ბავშვების ბედზე ვინც უკვე ამ გზით დაიბადა (და პირველი ამ გზით დაბადებული ბავშვი უკვე 14 წლის ხდება), ან იმ ოჯახების ბედზე ვინც უკვე ამ გზით გააჩინა შვილი?

ჩვენ ვცხოვრობთ გარემოში სადაც ყველამ ერთმანეთის შესახებ ყველაფერი იცის. და სწორედ ამ დროს ადამიანების გამოყოფა რაიმე ნიშნით და მათი სტიგმაში მოქცევა ძალიან ცუდია. მარტო მათთვის კი არა ვინც უკვე ”ამ ცოდვაში გაერია”, არამედ იმათთვისაც ვინც პრივილეგირებულად იგრძნობს თავს. ჩემთვის წარმოუდგენელია რატომ დგას ქალი რომელიც შვილს ვერ აჩენს ბუნებრივი გზით მათზე დაბლა ვინც აჩენს. ან რატომ დგას ის ქალი ვინმეზე დაბლა, რომელმაც უკვე გააჩინა შვილები და გაჭირვების გამო სხვისი შვილის დედა ხდება (ვგულისხმობ სუროგატ დედებს).

თუ მართლაც ძალიან დიდი ცოდვაა შვილის ამ გზით გაჩენა, მაინც არ მიმაჩნია მიზანშეწონილად საზოგადოებისგან გამოვყოთ ეს ”ცოდვილები” და მრევლის ხახაში ჩავაგდოთ, რომელიც განურჩევლად ყველაფერს ჭეშმარიტებად იღებს და მზად არის აღმოფღვრას პირისაგან მიწისა ცოდვილნი, გზას აცდენილნი.  ხომ არ ჯობია მეტი ჰუმანურობისა და შენდობისაკენ მოუწოდოთ.

და არ შევქმნათ ახალი გინების ტიპი ”ყველას დედები გაგიხდათ სუროგატები!!!!”.

იქნებ ისედაც საკმარისი აგრესია და სიძულვილია ხალხში კიდევ რომ არ დავუმატოთ?

მგონი პოსტი კი არა რჩევების კრებული გამომივიდა, მაგრამ ჩემთვის ძალიან მძიმეა ვუყურო ისედაც აგრესიულ საზოგადოებას როგორ ემატება კიდევ უფრო მეტი აგრესია. და ის ვინც სიმშვიდეს, სიყვარულსა და სიკეთეს უნდა ემსახურებოდეს არსებულ ცეცხლში დიდი რაოდენობით ასხავს ნავთს.

Advertisements
No comments yet

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: