Skip to content

ჩვენ პრინცესები

June 8, 2015

წერისთვის ყოველთვის ძალიან ცუდ დროს ვარჩევ ხოლმე. ხვალ ძალიან დამღლელი სამუშაო დღე მელოდება, ადრე უნდა დავიძინო, თუმცა სწორედ ამ დროს მომინდა თქვენთვის რაღაცების მოყოლა.

საკუთარი თავისთვის ზღაპრები მოგიყოლიათ?

მე ერთი ზღაპარი მქონდა ამოჩემებული, ზუსტად ისეთი როგორიც ამერიკული ჰეფი ენდია.  ეს ზღაპარი ახლა უკვე ცოტა ტკივილით მახსენდება, ზოგჯერ კი საკუთარი თავის გამხნევებით დაღლილს მეცინება.

ზღაპარი იყო პრინცესად გადაქცეულ ჩემზე.

იყო და არა იყო რა, იყო ერთი მორცხვი გოგონა, რომელიც ყოველ დღე ვერის დაღმართებიდან სიმორცხვის დასამარცხებელი ფიქრებით დატვირთული ეშვებოდა სკოლისკენ. როცა ჰკითხავდნენ გაკვეთილს წინა დღის ნამეცადინების მოყოლა არ უნდა შერცხვენოდა. მაგრამ ზღაპრიდან, თუ სიზმრიდან გამოყოლილ ლამაზ კაბას, გამხდარ სხეულს და თავდაჯერებულ გამოხედვას რამდენიმე მაღაზიის ვიტრინა აქრობდა. მძიმე ნაბიჯებით სკოლის საფეხურებს აირბენდა და ივიწყებდა რომ ერთ დროს პრინცესა იყო, მერე რა თუ ეს არავის ეცოდინებოდა. დღეს თუ არა ხვალ, მალე აუცილებლად გაიგებდნენ, სახეზე გაოცება გამოეხატებოდათ, თურმე მათ გვერდით ნამდვილი პრინცესა ყოფილა.

იმედის დაკარგვა არ შეიძლება, პრინცესები ყველა ზღაპარში ძალიან რთულ გზას გადიან. პრინცესები რეალურ ცხოვრებაში ბევრ შეცდომას უშვებენ, დამღლელ სამუშაოს ასრულებენ, სუქდებიან, ბევრ ტატუებს იკეთებენ, ეწევიან, სხვა პრინცესებზე ფილმებს უყურებენ და ტირიან, ბერდებიან, ავიწყდებათ რომ ისინი ნამდვილი პრინცესები არიან.

ჩემი ზღაპარი მხოლოდ ის იყო რომ ყველაზე ლამაზი კაბით სადღაც მივდიოდი, წარმოდგენა არ მქონდა სად და ვისთვის, მაგრამ აუცილებლად მივდიოდი და აუცილებლად ლამაზი კაბით. კაბები ასაკთან ერთად იცვლებოდა, ადგილებიც და ის ადამიანებიც ვისი გაოცებული სახეების დანახვაც მსურდა.

ეს ზღაპარი ალბათ გრძელდება სიბერეშიც და შვილიშვილების ყოლის მიუხედავადაც, ზოგჯერ დაძინებისას შენს ზღაპარში პირველ სიყვარულს (რომელიც კაცმა არ იცის ახლა როგორ გამოიყურება) თვალებში დიდხანს უყურებ, ის ხვდება რომ ძალიან გადაიღალე მისი ლოდინით, მხარზე თავს ადებ და წლების განმავლობაში შეთხზულ ზღაპრებს უყვები. რაც უფრო დიდი დრო გადის, მით უფრო ჩახვეული და აუსრულებელი ხდება შენი მთავარი ზღაპარი, სადაც წარმოუდგენლად ლამაზი კაბა გაცვია და ყველას აოცებ.

გარეთ წვიმს, ოთახში ჩემი წარმოდგენა ვალსს ცეკვავს და მახსენებს რომ ჩვენ ნამდვილი პრინცესები ზოგჯერ ვიღლებით, ზოგჯერ კი ზღაპრის დასასრულამდეც ვეღარ ვაღწევთ.

Advertisements
No comments yet

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: